Yazar

Nilgün

Nilgün toplamda 26 yazı yayımladı.

Sonbaharın başında doğmuş ve Laz kızı olmamın getirisidir belki; aslında hafif bulutlu, yeri geldiğinde fırtınalar koparan atmosferim. Yazılarıma oranla içim umut dolu, daha mutluyum. Mavi ve tonlarını ne kadar özgürse o kadar severim. Kendi hikayesini yazmaya çalışan o herkesten biri de benim.
Posted on in Edebiyat

Basit Bir Değer Meselesinden İbaret

Küçük bir kuşun kanat çırpışları, belki ölmeden önceki son mücadelesi belki de sadece can acısı… İçimde, o kadar derindeki her kanat çırpınış daha çok yaraya neden oluyor. Kanatıyor. Oluk oluk kanıyorum. Ama kanayarak değil boğularak ölüyorum. Kendi kanımda, kendi kanım ciğerlerime doldukça… Nefes alamıyorum. Gerçi nefes alsam da her nefes boğazımı ayrı yırtıyor. Oksijen ciğerlerimi… Okumaya Devam Et

Posted on in Edebiyat

Minik Bir Su Damlası

Kendimi hiç bu kadar yeşile ait hissetmemiştim. Yapraklara olan yakınlığım aslında çok yabancı ama yabancı olduğu kadar da o oranda doğruydu. Tanıdık hatta bilindikti. Bu ise sadece bana ait bir gerçekti. Ben ne kadar aidiyet hissederem hissedeyim, yeşilde can bulan topraklarım şuan can çekişiyor. Vazgeçemediğim yeşiller yavaş yavaş bile değil acımadan tüm zehri içime en… Okumaya Devam Et

sevgi
Posted on in Edebiyat

Sen De Sevebilir Misin?

Bir kere yıkıldı mı hayallerin kalbin kırılmaz aslında, kırıklar birer ufak cam parçaları gibi küçük küçük batar kalbine. Ufak ufak kanatır, ince ince sızlatır. Bir kere sarsıldı mı güvenin bir daha o çatlakları kapatmak o kadar zordur. Unutmak, baştan başlamak daha da zor… Tüm mesele sevmekte aslında, sevdikçe güvenirsin, güvendikçe hayal edersin. Belki de em… Okumaya Devam Et

Posted on in Edebiyat

Bense Sadece Bekliyorum

Kim olduğumu anlamaya çalıştığım zamanlar sanırım. Kırgın ve deniz kenarındayım. Hafif yağan yağmurun altında, tüm o koşuşturmaya inat tuzlu suyun kokusu burnumda. Ama gözlerim denize bakarken ben yeşile hasretim. Bir yandan temiz havayı içime çekmek iççin çabalarken diğer yandan kendimi tüm dünyadan tamamen soyutlayarak öylece duruyorum. Ne olduğunu soruyorum. ​Ne zamandır bu kadar ümitsiz olduğumu… Okumaya Devam Et

Posted on in Edebiyat

Anlatıyorum, Dinliyor Musun?

Ağlayasım geldiğinde susuşumdan galiba en büyük derdim… Ben sustukça kalbimin dolduğunu hissedişim… gözyaşlarımın tersine akışındandır herhalde… Ya da çoktan isyan bayrağını çekmiş iflas etmenin eşinğindedir benimle birlikte. Tüm duygulardan arınmış gibiyim bir yerde. Yalnızım üstelikte… ne bağıracak kadar kızgın, ne kahkahalar atacak ya da bırakın kahkahayı tebessüm edecek kadar mutluyum. Üzgün de değilim aslında sadece… Okumaya Devam Et

1 2 3 6
Yukarı Çık