Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

Kategori Arşivi

Edebiyat - sayfa 12

Deneme/Edebiyat

Kuşlara Emanet Bir Denklem

Bir nefes alın ve bir nefes daha!     Aslında her daim bilinçsiz yaptığınız bir işi bilinçli yapmayı deneyin bir süre. Şimdi de sanki son nefesinizmiş gibi bir nefes alın…     Nefesin kıymeti nefes alamadığımız anlarda, aydınlığın anlamı ise karanlıktadır. Aslında zıtlıklarla kurulu bir hayat yaşadığımız.  "Sevincimiz maskesinden sıyrılmış kederimiz, yaşadığımız acılar ise içimizdeki hekimin hasta… Devamını Oku

Edebiyat

Bir Çayın Hikayesi: Dem

Bizim çay     Çoğumuzun neredeyse her gün içtiği, bazılarımızın da abartarak sevdiği çay, bizim için sadece bir içecek olmaktan çok uzak elbette.     İsmi söylendiğinde bile rahatlatan, çoğumuzun demlerken kendince ritüeller geliştirdiği, bir terapi yönteminin adıdır aslında.     O kadar çok sevmişiz ki bu mübarek içeceği, onsuz gelen yemeği beğenmemişiz, onsuz gelen bisküviyi yememişiz hatta… Devamını Oku

Edebiyat

Gem Vurmak

Gem’i vurdu yüreğine… Sustu. Susmaya inandığı kadar da susacaktı. Dalgalar çarpsa da yüreğinin kıyısına o dökmeyecekti içini. Alışmıştı yükünü taşımaya her çetin koşulda. Yara almıştı gemi, al al kan sızıyordu bayrağa renk verircesine bir yandan da su alıyordu güvertesi. Ama kararlıydı, artan yüküne rağmen göğüslemişti tüm ağırlığı ve sanki tüm varlığı… Kolay değildi, yıllarca üzerinde… Devamını Oku

Edebiyat/Tarih

Benim Adım Tahir

    Bundan yıllar yıllar  önce başlamış hikayem. Babam Sadrazamdı yani padişahın en yakınıydı ikisininde ortak dertleri Çocuklarının olmaması… Gitmedikleri hekim denemedikleri tedavi kalmamış vakti zamanında çok üzülürlermiş hallerine. bir gün tedbili kıyafet gezerken bir dilenci görmüşler pazar yerinde muhtaçmış kulak vermişler dediklerine; Bana bir altın verenin dileği gerçek olsun diyormuş adam yaklaşmışlar  birer altın vermişler..… Devamını Oku

Edebiyat/Eleştiri

Gecede İnsan

                Gecenin en karanlık anında, yalnızlığımla oturmuş tüm kirinden, karmaşasından arınmış daha doğrusu arınmış gibi gözüken dünyayı seyrediyorum. Korkuyorum. Çünkü gecedir derler kötülüğe gebe olan. Çünkü karanlıkta olanları kimse görmezmiş, hırsız ay doğmadan çıkmazmış hırsızlığına, o filmlerde izlediğimiz beli silahlı olanlar seni her zaman karanlıkta ve yalnızken bulurlarmış.                 Hayat zıtlıklarıyla varmış. İyiliğin karşısında kötülük;… Devamını Oku

Edebiyat

Kelimeden Ademler Miyiz Yoksa?

    Kelimeden insanlar, bazı kelimeler bizden daha insanlar. Bazı insanlar kelimeden daha uzaklar. Uzaklara gider kelimeden taşlar ile döşenen yollar. Yolun sonunda ise özü vardır belki de insanın. Özünü korumaya çalışan yüreği vardır, kaktüsün özündeki suyu koruyan dikeni gibi. Diken gibi yaraları vardır ruhunda insanın, çarnaçar kan kaybeden. Ruhundan sızan yaş dolar gözlerine, özü işte bu… Devamını Oku

Yukarı Çık