Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

Kategori Arşivi

Edebiyat - sayfa 2

Deneme/Edebiyat

Menevişlenen Rüya

Sabah yüzüne vuran güneşle uyandı. Kollarını iyi yana açtı, dünyayı kucaklayacakmışçasına gerindi. Yıllardır çocuk bekleyen bir ailenin doğan çocukları gibi çarçabuk doğdu gün. Gece aymaz görünen gün aydı. Baba karınca, ekmek aslanın ağzında diyerek bir büyük çekirdek sırtlandı. Küçük kedi, yakalamayacağı kuşların peşine düştü. Kuşlar kırıntıların, ağaçlar suyun peşine düştü. Sürekli bir şeyler bir şeyleri… Devamını Oku

gurbetten izlenimler dortmund
Edebiyat

Gurbetten İzlenimler

Günler, saatler, saniyeler… Sadece üç saat sonra bambaşka bir dünyada buldum kendimi. Havası başka, suyu başka, dili başka… Üç bin kilometre ve üç saat sonra sanki yeniden doğan bir bebek cahilliğinde gözlerimi açtım bu dünyaya. Öyle yabancı, öyle tecrübesiz. Sözün kıymetini anladım sonra anlamanın ve anlaşılmanın kıymetini. İlk kez dünyaya yukardan baktım saatler boyunca. Küçüldü… Devamını Oku

Edebiyat

Kanaviçemde Çeşm-i Terim

“Durgun bir deniz gibi durur göğsünde fırtınalar patlayamaz çeyizlenir hüznün kanaviçesinde”* Acıyı nakış nakış işler, gecenin zifiri karanlığına rağmen bir mum yakar ve devam ederdi kanaviçesine. Sonsuz tutam umut, özgürlük, mutluluk, neşe, sevinç ve hayal serperdi kanaviçesine; acının kokusunu bastırmak istercesine! Görünürde bir güldü işlediği ama ardına baksanız ağlayan iki çift göz ve sessizce düşen… Devamını Oku

Edebiyat

Cam Kenarında Düşüncelerim

Cam kenarında karalardım bir şeyler Duygularım firariydi aklımdan. İlham olan yağmurlar vardı bana. Kelebeklerim vardı özgürce uçuşan.   Gitarım, ritm tutardı aşkıma, Kopmadan önce telleri. Gözümden okurdum senin kalbini, Bana bakmayan gözlerinden.   Bir otobüsü daha kaçırırdım seninle, Birkaç nefes daha alabilmek isterdim beraber. Pek de sevmezdim Ankara’yı. Deniz yoktu dertleşecek Şiir yoktu doğasında. Sen… Devamını Oku

Edebiyat

Anlatıyorum, Dinliyor Musun?

Ağlayasım geldiğinde susuşumdan galiba en büyük derdim… Ben sustukça kalbimin dolduğunu hissedişim… gözyaşlarımın tersine akışındandır herhalde… Ya da çoktan isyan bayrağını çekmiş iflas etmenin eşinğindedir benimle birlikte. Tüm duygulardan arınmış gibiyim bir yerde. Yalnızım üstelikte… ne bağıracak kadar kızgın, ne kahkahalar atacak ya da bırakın kahkahayı tebessüm edecek kadar mutluyum. Üzgün de değilim aslında sadece… Devamını Oku

Deneme/Edebiyat

Bazı Şeyler Yazılmaz

Hepimiz yazıyoruz; farklı şekillerle, farklı sebeplerle. Bilmiyorum kaç kişi kendini yeterli görüyor. Hep bir doyumsuzluk yaşıyorum ve bu sanki yazdıkça daha çok artıyor. İçimdekilerden taşanları kağıda geçirdiğimde eksik kalıyor. Hem ben’i tam yansıtamıyorum hem de içimdekileri açmanın rahatsızlığını yaşıyorum. Ya da bilmiyorum, tutmaya o kadar alıştığım şeyleri açmaya çalışmak zor geliyordur belki de. İçimden geçenleri… Devamını Oku

Yukarı Çık