Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

Kategori Arşivi

Edebiyat - sayfa 3

Deneme/Edebiyat

Yalnızlık Kırıntısı #4

Şu alkışların sesi, yağmura ne kadar da çok benziyor. Paldır küldür düşüyor, o dillere destan insanlığımızın üstüne. Bizi bizden alıyor, iki elin ortaklaşa gerçekleştirdiği bir dua. Yağmurlar gökyüzünden yeryüzüne iniyor; insanlar alkışlıyor, yeryüzünden gökyüzüne. Böyle kısır bir döngüydü bu. Bizi bizden alan.     Geçtiğimiz her yerde     Geçerken ve kalırken     Biraz eksildik     Zaten… Devamını Oku

Edebiyat

Depresyon?!

Kayaları kelimeler olan gamdan dağlar kurup, sevda sözleri söylemeliyiz şimdi.* Bilincimizde zula ederek taşıyacağımız yük çok ama hepimiz yorgunluktan şikayetçiyiz .Ayarlarıyla oynadılar çünkü vicdanımızın.Kazmayı dibimize vurdular. Derine en derine..Sözlerimizi değil düşlerimizi; bedenlerimizi değil ruhlarımızı sömürdüler bizim.   Öylece kalıyoruz şimdi. Ne bir adım ileri, ne bir adım geri. Tek sığınağımız gökyüzü şimdi. Önümüzdekiler göğsümüzden arkamızdakiler sırtımızdan… Devamını Oku

Deneme/Edebiyat

Yalnızlık: Gece #3

Hiç bitmeyecek bir gecenin habercisi gibi usulca, yuvasına çekildi güneş. Oturduğu yerden yavaşça kalktı. Batmak üzere olan güneşi ürkütmemeye dikkat ederek perdeyi çekti. Salonun bir yanını ancak aydınlatabilen lambayı açtı. Salonun bir yarısı biraz karanlık kaldı. Şimdi herkesin gözü önünde tüm ihtişamıyla bir güneş dışarda batıyordu. Kimselerin bilmediği bir güneş içerde batıyordu. Batan sadece güneş… Devamını Oku

Edebiyat

Biraz Soluklanırken

Üç değil beş değil on kere yüz kere milyon kere hayal etti. Kimse bilmedi, öyle çok hayal etti ki az kalsın çocuklara hayal tozu kalmayacaktı. Bırakacaktı bu yüzden, ama olmadı. Işıklı günler, hani yanarlı oyuncak çubuklar gibi, ışıldaklı günler süsledi rüyalarında. Sonra? Sustu dünya, bir bebeğin gözlerinde 100 yıllık hüzün görünce. İlk aşkının önlüğünde çamur… Devamını Oku

Edebiyat

Yokluğun Varlığı

Ey ahali!  Eksik bir şey var.  Kaybettiğimiz bir şey.  Kaybettiğimizi unuttuğumuz bir şey.  Bir’in içinde çok olan, birken hep olan,  Kaybettiğimiz bir şey.  Kapat gözlerini önce,  sonra aç kendi içine.  Gör içindeki yokluğu ve boşluğu. Seninle büyüyen yine seninle küçülen  Yokluğun varlığını.   Duyuyor musun ruhunun çığlıklarını,  Kapatıyor musun kulaklarını? Her yerde aynalar,  bize yabancı, … Devamını Oku

Edebiyat

Adsız

Bir kırlangıç geçti dün üstümden selam bile vermeden.  ‘Nerden gelir nereye gidersin?’ diyemedim. Karıştı damlalarım şehrin yağmurlarına haber bile vermeden.  Nasıl böyle eksildim bir türlü çözemedim.                 Meğer dünyaları tek başıma kurtarabilirim sanıyormuşum daha kuş tüyü dertlerim omuzlarıma ağır gelirken. Nasıl fark ettin derseniz, gelin biraz açayım üstündeki toprağı sağa sola, siz hayret edin ben… Devamını Oku

Deneme/Edebiyat

Yalnızca Sen: Hayal Ve Ayna #2

      Adam ve çocuk şehrin en yüksek yerinden, yanıp sönen sokak lambalarına baktılar. Sokak lambalarının aydınlattığı evlere baktılar. Karınca gibi iç içe giren insanlara baktılar. Gülmeyenlerin yerine güldüler. Ağlamayanların yerine ağladılar. Ve büyüyenlerin yerine hayal kurdular.     Ayrılık vakti gelmişti. Çocuk, amcasının elini sıktı. Çocuk öyle bir sıktıki adamın elini, adam eğilmek zorunda kaldı. Yer… Devamını Oku

Yukarı Çık