Kayıplara İnat

Küçükken bile biliyordum büyümenin zevkli olmadığını… Okyanusa dökülen nehir misali her an biraz daha derinleşiyor insanın dertleri, yaraları, kederleri. Kayıpları artıyor. En çok da kendinden kaybediyor. İnsanı hayvandan ayıran en önemli varlığından, ruhundan kaybediyor. Değerlerinden ve insanlığından kaybediyor. Büyüdükçe ayağa

Devamı

Basit Bir Değer Meselesinden İbaret

Küçük bir kuşun kanat çırpışları, belki ölmeden önceki son mücadelesi belki de sadece can acısı… İçimde, o kadar derindeki her kanat çırpınış daha çok yaraya neden oluyor. Kanatıyor. Oluk oluk kanıyorum. Ama kanayarak değil boğularak ölüyorum. Kendi kanımda, kendi kanım

Devamı

Minik Bir Su Damlası

Kendimi hiç bu kadar yeşile ait hissetmemiştim. Yapraklara olan yakınlığım aslında çok yabancı ama yabancı olduğu kadar da o oranda doğruydu. Tanıdık hatta bilindikti. Bu ise sadece bana ait bir gerçekti. Ben ne kadar aidiyet hissederem hissedeyim, yeşilde can bulan

Devamı

Sen De Sevebilir Misin?

Bir kere yıkıldı mı hayallerin kalbin kırılmaz aslında, kırıklar birer ufak cam parçaları gibi küçük küçük batar kalbine. Ufak ufak kanatır, ince ince sızlatır. Bir kere sarsıldı mı güvenin bir daha o çatlakları kapatmak o kadar zordur. Unutmak, baştan başlamak

Devamı

Bense Sadece Bekliyorum

Kim olduğumu anlamaya çalıştığım zamanlar sanırım. Kırgın ve deniz kenarındayım. Hafif yağan yağmurun altında, tüm o koşuşturmaya inat tuzlu suyun kokusu burnumda. Ama gözlerim denize bakarken ben yeşile hasretim. Bir yandan temiz havayı içime çekmek iççin çabalarken diğer yandan kendimi

Devamı

Anlatıyorum, Dinliyor Musun?

Ağlayasım geldiğinde susuşumdan galiba en büyük derdim… Ben sustukça kalbimin dolduğunu hissedişim… gözyaşlarımın tersine akışındandır herhalde… Ya da çoktan isyan bayrağını çekmiş iflas etmenin eşinğindedir benimle birlikte. Tüm duygulardan arınmış gibiyim bir yerde. Yalnızım üstelikte… ne bağıracak kadar kızgın, ne

Devamı