Derdini Derdim Bilirim

Kategori: Edebiyat

Derdini derdim bilirim.

Gözlerin, gözümün içinde ki göz bebeklerim…

 

Sana söylemek istediğim şeyler var,

Sana anlatmak istediğim şeyler

Sana bağırmak istediğim şeyler

Şeyler var

Lütfen sebebini sor,

Şeyler var

Tarifi zor

 

Kör düğümler bağladın boğaza

Köprüler kurdun yan yana,

-birleştirmedin bilakis ayırdın-

Gözünde yanan ateşle

Suya ağıtlar yaktın,

Yıktın kalelerini iyiliğin

Görmedin asla yanındakini

Hayatın sana sunduğu seçeneği,

Biri selam biri gece

Biri sessizlik biri sıfatlarla bezeli bir hece,

Hiç tanımadığın birine, sundun masumiyetini

Elini kolunu, bedenindeki ücra yeri

Terini, nefesini!

Ona sundun içindeki hasreti

Yanan ateşi

-Gönüllere su taşıyan değirmeni.-

Sen de iyi bilirsin ki

Bu acıyla pişen eti

Hayata hazırlamak, ateşini harlamak

Ki bunu yapmak demek

Küçükken kazandığın yakar top canını

Sevdiğine koşulsuz vermek demek

Ki canlar alınır

Canlar verilir bir akşamdır

Ki canlar alınır

Bir selamdır

Sabaha gem vuran yalnız bir Ah’dır

Bir selamdır artık ardımızda yitip giden

Bir selamdır vapurdan bize el eden

Bir selamdır gönlümüze değen

 

Ben çok yaşlandım

Sadece bir yakın gözlüğüm eksik

Ben çok yaşlandım

Biraz da yaşım eksik;

Hayat bir basamak zamanda

Ya da zaman pek ala göreceli hayatın yanında,

Ömür paylaştıkça artıyor

Bu çağ öyle bir çağ ki

Merdiven dayamış gökyüzüne ölüler

Saçları uzamış Rapunzeller, çiçekler

Ve kel prenslerle

Esirlerle,

Gün batıran güneşlerle

Gidişlerle,

Süt beyazı gökyüzüne

Doğuşlarla,

Her gidenin ardından bakan

Gözlerle,

Islak ve oldukça acımasız dünya

 

Çiçeklerin gönlü bahara

Ağaçların ömrü sonbahara yazılı,

Kuşlar dahi göçerken uzağa

Ardında bıraktıklarıyla gönlü yaralı,

Yani demem o ki

Giden yalnız, kalan ıssız kalırken

Toprağın yeşerttiği tomurcuk

Güneşle büyürken,

Güneşe gülerken,

İnsan odur ki yüreğinde özlemi

Gökyüzünde maviyi

Gözlerinde sevgiyi büyüten,

İşte o insan, gözlerini

Asla ayırmasın maviden

Vazgeçmesin sevmekten

Bitip tükenen hercailer gibi

Tüketmesin ömrünü

Dumana esir etmesin gönlünü

İnsan odur ki

O ciğerini söndüren zehri

Kirletmesin, gökyüzünü nefesi…

Tags:

Gezmeye, okumaya, güzel bir tiyatro izlemeye aşığım. Gecenin bir yarısı eve giderken, sessizce yanınızdan geçebilirim. Sizinle aynı oyunda, yan yana aynı repliğe gülebiliriz. Evet, o gün bunun farkına varamayabiliriz. Ama belki bir gün, bir anıda, bir yazıda rastlaşırız sizinle. Kim bilir?

2 Yorum

  1. En başta kasvet ve sonraları umut dolu bir şiir şeklinde okudum. Kalemine sağlık. Tabi, artık bir akrostiş var mı diye kontrol etmeden okumaya başlayamıyorum…

Bir cevap yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Yukarı Çık