Gönül Meselesi (Aşk İle Yanarım Sandım… – Şiir)

Aşk ile yanarım sandım günler aylar seneler geçti
Mehtaba karşı gecelerim hüzünlü bir yeldi
Dökülen her damla yaş yüreğimi söndürmedi,
Duygularımı alıp götüren kuru bir seldi

Uykusuz gözlerimde yorgunluğun mor mühürleri
Alnım yanaklarımda çaresizliğin çizgileri
Bekler durur titrek ellerim kelimeleri
Çünkü yazmadıkça artıyor titremeleri
Zihnimde çınlar dünyanın korkak sesleri
Kendime yardımdan aciz kör düşünceleri

Yaz parmaklarım yaz ki söner belki gönül ateşi
Geçer belki çığlık çığlığa yankılanan hazin sesi
Sön, sön ki yanabilsin başka bir baharda yeniden
Sön ki parlayabilsin başka bir gecede yeniden

Kandırma kendini yanmış sönmüş sanma içini
Aşmamışken bir arşın yol, yolcu sanma kendini
Yol var yolculuk var nerede yolculuk heybesi

Konuk Yazar: Zambaklar Ülkesi

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Derdini Derdim Bilirim

Derdini derdim bilirim. Gözlerin, gözümün içinde ki göz bebeklerim…   Sana söylemek istediğim şeyler var, Sana

En Büyük Korkum

Hiçliğin ortasında, kalabalığın içinde, bir başına… Siyahın geceye döndüğü, gözleri açılan körün tekrar kör olduğunu düşeneceği