Hayat ve İnsan
İnsan yere düşer
Ayağa kalkmak için
Zorlar insanı hayat
Gücüne güç katmak için
Kalpler de kırılır
Affı tatmak için
Karanlıklar vardır
Işığa ulaşmak için
Dünya döner durur
Sabaha kavuşmak için
Yiğitler de dinlenir
Uzağa koşmak için
Gözden yaş da dökülür
Tohumu yaşatmak için
Elbet toprağa varılır
Gül olup açmak için…
Çocukluğa Dair
Bir ışık arardı kalbimiz
Sevdaya aşık olmuştuk
Gözlerde çocukluğun parıltısı
Dudaklarda masumane gülüş
Çocukluğumun bahar sabahları
Esen rüzgar, uçan kuşlar ve aydınlık sabahlar
Ve sevgi, umut, hayat dolu bakışlar
Kalplerimizdi hayatın kaynağı
En zorunu hayatların, yaşayanlarımız dahi gülerdi
Hep hayalimiz o günlerimiz
Bugün kimiz ve hani neredeyiz…
Sevdaya aşık olmuştuk
Gözlerde çocukluğun parıltısı
Dudaklarda masumane gülüş
Çocukluğumun bahar sabahları
Esen rüzgar, uçan kuşlar ve aydınlık sabahlar
Ve sevgi, umut, hayat dolu bakışlar
Kalplerimizdi hayatın kaynağı
En zorunu hayatların, yaşayanlarımız dahi gülerdi
Hep hayalimiz o günlerimiz
Bugün kimiz ve hani neredeyiz…
–
Yazar: Enes Çelikmakas
Güzel şiir, kaleminize sağlık.