Hayat ve İnsan ile Çocukluğa Dair

Hayat ve İnsan

İnsan yere düşer
Ayağa kalkmak için
Zorlar insanı hayat
Gücüne güç katmak için
Kalpler de kırılır
Affı tatmak için
Karanlıklar vardır
Işığa ulaşmak için
Dünya döner durur
Sabaha kavuşmak için
Yiğitler de dinlenir
Uzağa koşmak için
Gözden yaş da dökülür
Tohumu yaşatmak için
Elbet toprağa varılr
Gül olup açmak için…

Çocukluğa Dair

Bir ışık arardı kalbimiz
Sevdaya aşık olmuştuk
Gözlerde çocukluğun parıltısı
Dudaklarda masumane gülüş
Çocukluğumun bahar sabahları
Esen rüzgar, uçan kuşlar ve aydınlık sabahlar
Ve sevgi, umut, hayat dolu bakışlar
Kalplerimizdi hayatın kaynağı
En zorunu hayatların, yaşayanlarımız dahi gülerdi
Hep hayalimiz o günlerimiz
Bugün kimiz ve hani neredeyiz…
 –
Yazar: Enes Çelikmakas

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Ebebiyat Dersim

(Dikkat:Bu bir imla hatası değildir.) “Ahaha” diye hep bir telden gülmeye başladı bütün sınıf. Neden böyle

Dem-i S’onsuzluk

Gözünü kapatınca fark etti içinde bir can taşıdığını. Kendi canından bir can. Cânânın canından bir can.

Hasret ve Özleme Dair

    Türk Dil Kurumuna göre özlemek, “bir kimseyi veya bir şeyi görmeyi, kavuşmayı istemek, göreceği gelmek” anlamına