Mavi

Kategori: Edebiyat

Unutmak; tekrar başlamaktır

Unutmak istediğin şeyleri yaşamaya,

Unutmak; gözlerini dikerek karanlığa

Zalimin zulmüne razı gelmektir,

Unutmak; dehşetli büyük iştir

Vazgeçmek, sabretmek, affetmektir.

Unutmadım…

 

Her şey ilk önce maviydi

Ateş maviydi, deniz maviydi

Gökyüzü büyük ve masmaviydi

Her şey böyle başladı

İlk mavi tırtıl semirdi

Kozasında, mavi dişleriyle

Beyaz ölümü yırtarak kanatlandı

 

Tuhaf rastlantılar üzerine kurulu

Kaderden de garip örümcek ağı

Bir günlük kelebeğin tuttuğu yolu

Derin ince derin sardı, sarmaladı

 

Mavi kelebek kanatlarına hayran

Tadarken bin türlü çiçekten, baldan

Bir nefes gibi kısacık ve birden

Görünmez

İplere takılıp

Çok sevdiği

Kanatlarından

Gökyüzünde asılı kaldı

İşte böylece, mavi tırtıldan olma, mavi kanatlarıyla, masmavi gökyüzüne aşık olan kelebek. Bir günlük kanatlarıyla bir günlük emeğe takıldı.

 

Bir ses; kesik kesik ağı titreten

Ağın sahibi, örümcekti gelen

Bacakları ince, derisi kadifeden

Belliydi ayaklarını sürterek gelişinden

Memnun değildi ağına düşen bedenden

Usta gözleri ayırmıştı çoktan

Kocaman kanatları bir parça etten

 

Kelebeğin çaresiz gözleri örümceğin

İçine bakarak, inanarak güzelliğine iyiliğin

Bir günlük ömrüne bir günlük mühlet istedi

 

Örümceğin sesi soğuktu, keskindi;

Mahfeden ödemeli ağımın diyetini

Beni koynuna almayan annemden

Öğrendim, bedeli olan merhameti

 

Örümcek maviyi istedi kelebekten

Kanatlarını istedi, azılı dişleriyle sırıtarak

Bu isteğin cevabı basitti, kelebek

Bedeli

ağır da olsa

kurtulacaktı

kölelikten

Kelebek kısa bir vakit maviyi düşündü

Maviyi, denizi, göğü, özgürlüğü…

Ne olursa olsun korkusu yoktu ölümden;

Kararım kesin:

Mavi huyumdur benim, kanıma rengini veren

Ben ölmezden önce huyumu ayıramazsın tenimden

Ve kelebek kimine göre inadından,

Kimine göre çocukluğundan,

büyüklüğünden,

cahilliğinden,

bilgeliğinden,

Ve kimine göre kelebekliğinden,

Dolayı vazgeçmedi maviden…

Tags:

Gezmeye, okumaya, güzel bir tiyatro izlemeye aşığım. Gecenin bir yarısı eve giderken, sessizce yanınızdan geçebilirim. Sizinle aynı oyunda, yan yana aynı repliğe gülebiliriz. Evet, o gün bunun farkına varamayabiliriz. Ama belki bir gün, bir anıda, bir yazıda rastlaşırız sizinle. Kim bilir?

3 Yorum

  1. Mavi bahaneydi,
    koza bahane,
    örümcek bahaneydi,
    ömür bahane,
    asl olan vazgeçmemekti yaşadığı tek bir andan.
    Unut diyenlere inat beklemek yaşamın kıyısında…

Bir cevap yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Derdini Derdim Bilirim

Derdini derdim bilirim. Gözlerin, gözümün içinde ki göz bebeklerim…   Sana söylemek
sakura

Sakurayna

Yorgun güneşin soluk kızıllığıyla bezenen hırçın deniz; kısa bir kıyı kordonuyla karaya
Yukarı Çık