Olduğu Kadar Güzeldik!

in Edebiyat Yazar:

Öyle mahzun bakma derdi şair,

Soran gözlerini dikme üstüme

Adınla birlikte deniz gelir aklıma

Deniz ki her damlası ayrı şiir

 

Kader değil beni inciten

Hayaletlere tutulan alkış,

Bir kalbi vardı yiğidin

Tertemiz inciden

 

Gövdem bıçağın soğuk tarafı

Bir kış gününün kaldırım taşı

Sokaklarca yalnız, terkedilmiş

Gecelere sığınan keskin ağrı

 

O terli alkışların ihtirası içinde

Biz mi? Olduğu kadar güzeldik!

Şiirleri, şairleri, güzelleri severdik

Neşeliydik daima gülerdik

 

Kurşundu gözyaşımız, ağırdı

Öyle durup dururken akmazdı

Düğüm düğümdü içimiz

Kıpır kıpır ve temiz

 

Kim sorsa özgürlüğün tadını

Biz de parmaklarımızın ucuyla

Gösterip uzaktan, mor dağları

Bizim derdik, bu gök, şu sema

Bizim, alacalı kar boyunca

Gök kubbenin en zarif bulutları

 

Karanlık günlerden, şehirlerden

Sokaklardan, gecelerden geçtik

Gündüzün ışığına hamdolsun

Hamdolsun betonda açan çiçek

 

Her zerresiyle kutsanmış yiğide,

Şu son kalan borcu namusla

Namusun kan tarafından bedeli

Bu bedeli ağlayarak ödeme fikri

 

Fikirler eylemlere gebe

Yazılar şiirlere hayran,

İnsan insana muhtaç,

İyilik kötülüğe mahcup

Ahlak ahlaksızlığa

 

Ne verirsen ver karşılığında,

Bu doymak bilmez gözlerin

Bakışıdır, hakkı olmayan ekmeğe!

Yağsa da yağmasa da beladır üstümüze

 

Direnenlerin gözleri kömürdür

Talaştır elindeki, kuzudur

Meleyen masum, ruhudur

Şu güzel yurdumun

 

Ruhumuzun derinliklerinde sevdik

Bizden gizlenen güneşi

Sevdik dağ havasını, çimenleri

Yorulmayı, delişmen solumayı

Sevmiştik nerden bilecekler

Hayatlarında bir kadını dahi

Sevemeyenler

Gezmeye, okumaya, güzel bir tiyatro izlemeye aşığım. Gecenin bir yarısı eve giderken, sessizce yanınızdan geçebilirim. Sizinle aynı oyunda, yan yana aynı repliğe gülebiliriz. Evet, o gün bunun farkına varamayabiliriz. Ama belki bir gün, bir anıda, bir yazıda rastlaşırız sizinle. Kim bilir?

Bir cevap yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*