Şiir Gibi Özledim

Biliyor musun eski günleri
Çok özledim
Yalnız duyayım diye sesini
Dakikalarca kayıt dinledim

Hani tam bitirmişken sözünü
Seslenmiştim
Arkanı döndüğünde yüzünü
Son kez gördüğümü bilemezdim

Şimdi karşımda olsaydın eğer
Gitme derdim
Ya da çıkıp gidelim beraber
Ben hayallerini bestelerdim

Bugün üç kez doğdu gökkuşağı
Keşke görsen
Altında uyuduğun toprağı
Uyuyakalmışım kucaklarken

Artık hiçbir anlamı kalmadı
Yağmurların
Çünkü sen yürürken ıslanırdı
Kahkülünde biten dudakların

Ve göz çukurumda hapis kalan
Gözyaşıydın
Düşüp gitme diye yanağımdan
Ağlamazdım ama anlamazdın

Yaşamak; sonsuzdan beri, koskoca bir tekâmül
Sorulacak tüm sorular kim olduğuma dair
Sahi sayılır mı hiçlik, kaça eder tekabül?
Aramaktayım kendimi, ne gezginim ne şair...

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Depresyon?!

Kayaları kelimeler olan gamdan dağlar kurup, sevda sözleri söylemeliyiz şimdi.* Bilincimizde zula ederek taşıyacağımız yük çok

Saat Üç Buçuk

Saat üç buçuk, Gözlerim yıldızlara pervane Bir göçmen türküsü dilimde ‘’Alayım da gurbet elde sarayım seni’’