Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

kış

Bir Dem Empati

Kategori: Deneme Yazar:

    Bu sene sizi biraz sıkıntıya soktum ama kusura bakmayın, benim yapım bu. Gelirim giderim, bazen şaka yaparım bazen de ağlatırım. Ama vakit bu napalım.

    Biraz edebi olarak baktığımızda bazı insanlar çevreyi kirlerden arındırdığımı söyler. Bazı insanlar da hiç sevmez beni, işlerine engel olurum, yollarını tutarım, sinirlendiririm. Oysaki bunlar tamamen sizden kaynaklanıyor. Çünkü geleceğimi bildiğiniz halde hazırlık yapmıyorsunuz. Biliyorsunuz geleceğimi, görmezden geliyorsunuz. Gelince de “aaa bu defa çok durdun, artık git” diyorsunuz.

    Eskiden böyle miydi? Gelirdim, ne zaman gideceğimi umursamadan ağırlardınız beni. El üstünde tutardınız. Neden? Açıkça söyleyim, sizin için önemliydim. Benim sayemde ayakta dururdunuz, ben olmazsam toprağı kim bileyecek, kim arındırıp ben gittikten sonraya hazırlayacak? Tabiki ben. Şimdilerde yine sizin yüzünüzden az duruyorum buralarda.

    Kendini çok övüyorsunuz diyebilirsiniz ama bunlar gerçekler.

    Dediğim gibi beni sevenler, gözleri kirlerden uzak tuttuğum, çocuklarını sevindirdiğim için severler. Onlara bir sürü hediye getiririm çünkü. Işık saçarım etrafa biraz, gözleri kamaştırırım. Benim sayemde başkalarından da hediyeler alırlar bir zaman. Benim sayemde ev yaparlar, birden etrafta birbirine benzeyen bir sürü heykel olur, heykelcik olur. Bazen beni ilk defa görenler olur, sımsıkı sarılırlar bana. Ben de “merhaba” derim tabi ki onlara. Şaşırırlar da. Çünkü her yere gidemem tabi.

    Beni sevmeyenler de sevmez işte. Anlarım onları. Çünkü elimde olmadan zora düşürürüm onları. Önemli işlerini yapmalarına engel olurum. Hele gözü yükseklerde olanları, yükseğe çıkanları daha beter durdururum. Sonra bazılarını koştururum, görünce kaçarlar hemen. Bazıları ben gelince girecek delik     arar kaba bir tabirle.

    Krallıklarım var elbet. Ben iki tane krallığım olduğunu biliyorum ama o kadar zenginim ki, kim bilir daha nice yerlerim var. Ulaşılmaz, dik, yüksek ve her yere uzak krallıklarım. Fethedemez kimse, gözü de yemez gitmeyi. Cesur insanlar var ama. Onlar yok mu onlar. Bir onlar görür benim en mükemmel halimi. İşte ben de bu yüzden gelirim sizlere, zorla ağırlatırım kendimi. Görevim bu benim ama sakın kırmayın beni. Adımı da söyleyim, tanıtayım kendimi. Merhaba arkadaşlar, ben Kış.

*İyi senelere size*

Kitap okumayı seven ve bu devirde herkesin haklı olduğuna inanan bir şahısım. Gereksiz bilgilerle beynimizin işgal edildiğine ve bu yüzden çağ deviren fikirler üretemediğimizi anlayan, eğitim sistemini baştan yazmak isteyen bir insanım. Ne demiş atalarımız: Önce eğitim!

2 Yorum

Bir Cevap Yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*

Deneme Kategorisinde Son Yazılar

Devlet Üzerine

Devlete ne gerek var? İlkel toplumlarda da herkesi bağlayan kurallar ve kuralları

Aynadaki Kimlik

Daha önce yazmış olduğumuz #AppleEvent ve İphone X incelemesi adlı yazıda Apple şirketinin

İki Güzel Dosta

yılımız şerefine… Kendi yazdığın bir kitaptır hayat, hayatının her yeni evresi kitabın

Yollar

Şimdi yine yollardayım. Bu, kısa uzun yollarda çok şey hayal ettim. Çok
Yukarı Çık