Yavaş yavaş kendi kayıp gidişimi izliyorum. Kendim olmaktan çıkıyorum. Zaten hiçbir an kendim değildim. Kelimelerin arasına saklanmış bir benliğin arta kalanlarıyla, kırıntılarıyla
DevamıStandart Bedenler
”Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır.” -Yaşar Kemal Ayazlarla dolu bir hazanı, bembeyaz örtüsü ile kısa
DevamıTersine yazmak yazarak değil de silerek anlatmak mümkün müdür? Bir kelime yığınından atsak kendimize ait olmayanları bir ben çıkarabilir miyiz ortaya? Yoksa
DevamıDaha bugün öğrendim doğum gününün 25 Mart olduğunu. Bir kez daha heyecanlandım. Yüreğimin bana gülümsediğini, adını zikrettiğini, üzerine damarlarımdan fotoğrafını kazıdığını tekrar
DevamıYaprakların kokusunu alıyorum. Yağmur yağıyor. Tenimi gıdıklıyor. Güneş gözlerimi hiç yormuyor. Hayret diyorum. Hayret! Ne kadar güzelmiş yaşamak. Hafif bir meltem, kulağıma
DevamıKafamın içinde küçük bir çocuk var beni oyalar Bir başıma kalsam beni toptan alıkoyar Kendimi kaptırdım ona, beniliğme ters gider Beni
Devamı