Hiçliğin ortasında, kalabalığın içinde, bir başına… Siyahın geceye döndüğü, gözleri açılan körün tekrar kör olduğunu düşeneceği kadar siyah bir gecede… Tek ses
Devamı
Yeniden bir gece içinden kelimeleri topluyorum. Kimi zaman dağınık seviyorum kelimeleri. Ya da bekliyorum kimi zaman onlar geçsinler kendi yerlerine, ben okuyayım
Devamı
Güneşin aydınlığını terk edip karanlığına bürünmüştü İstanbul. Üsküdar’ın sahilinde oturmuş izliyordum bu şehri donatan güzellikleri. Sağ yanımda inci taneleri gibi parlayan halatların
Devamı
”Dinleyen her zerreye bin bir hitâbım var benim, Kâinât isminde hiçden bir kitâbım var benim!” Neyzen Tevfik Dinleyeni olmayan bir hitap isterse
Devamı
Sana öyle bir mektup yazmak isterim ki her saniyesinde sana sarılan, seni saran; her dakikasında seni anlatan. Lakin bunun için dakikalar yetersiz,
Devamı