Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

İnsan (!)

Kategori: Edebiyat/Eleştiri Yazar:

    Görme engellinin gözünden bakamadık. Onların gördüklerini göremedik, hissettiklerini hissedemedik, onların umut ettiklerini umut edemedik. Onlar her şeye sanki kainatin öbür ucundan bakıyorlardı. Ve görüyorlardı biliyor musunuz, görüyorlardı. Vicdanlarıyla görüyorlardı, kalpleriyle görüyorlardı. İşte böyle hissediyorlardı. Biz ise sanıyorduk sadece, maddiyatın içinde, geçici zevklerde boğulduk. Sadece derimizle hissettik, gözlerimizle gördük, ağzımızla seslendik, kulaklarımızla duyduk ama iç evrenimize, kalbimize indiremedik, idrak edemedik. Bu yüzden bi nevi kendimize ihanet ettik. Artık yaptığımız vicdanımıza dokunmadı. Vurdum duymaz olduk, bana dokunmayan yılan bin yaşasın dedik, evrenin kralı olduk ama kendimizi kaybettik, insanlığımızı kaybettik. Hayvandan bir farkımız kalmadı, yani ruhumuzu kaybettik. Kör olduk, kör, manevi kör. Dünya’yı Dünya olarak gördük, harcadık sonuna kadar. Şimdi de herkes şikayetçi. Aslında herkes kendinden şikayetçi de farkında değil. Çok mu kibirliyiz yoksa çok mu ruhsuz yoksa çok mu umutsuz? Onlar kadar şanslı değiliz maalesef.

Konuk Yazar: Asaf

Bir Cevap Yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

sevgi

Sen De Sevebilir Misin?

Bir kere yıkıldı mı hayallerin kalbin kırılmaz aslında, kırıklar birer ufak cam

Bir Nergis Âhı

Her sûreti aslî siretine döndüren Cürûfu özden taktir eden ayrılık anı Nazan

Menevişli Şiir – II

Okyanusun ortasında suya hasret Gibi esir edici güzelliğin Baharım bahardır, yazım yaz

Tırtılın Rüyası

Küçük tırtılın bir hayali vardı. Kelebek olma hayali vardı. Bu hayal geldiğinde,

Menevişli Şiir

Güneşin usulca yükseldiği Gümüş bir sabah gelmelisin İçime, doğmalı güneş gibi Çekingen

Parlak Jurnal Ailesine
Siz de Katılın

Yeni yazılarımızdan haberdar olmak ve bültenimize katılmak için mail adresinizi girmeniz yeterli.

Bültenimize abone olduğun için teşekkür ederiz.

Hata! Bir şeyler yanlış gitti.

Yukarı Çık