İçimde kaba cümleler birikti Tanrım
Cümlelerimi al, başka bir şeyim yok
O’nu ver!
Verdiğini çok sevdim, aldın..
Madem niye verdin diye sorup kendim cevaplıyorum;
Tekrar verdiğin zaman
Daha çok seveyim diye.
Cümlelerim bitiyor Tanrım!
Dualarım, aminlerim..
Yine de sana sonsuz güveniyorum
Yüreğimin derinlerinde bir yerde..
Vereceksin biliyorum
O’nu bana tekrar.
Elini çabuk tut Tanrım!
Sen değil
Fakat içimdeki,
Ben azalıyorum O’nsuz Tanrım!
Gecenin sessizliğini bozan yankılarda, Karanlığını kesen ışık demetlerinde, Yalnızlığımı pekiştiren ayak izlerinde ve Ara sıra gelen
Sevgili Dost, Kulaklar işgal altında. Bu yüzden kelimeler yere dökülüyorlar. Ağızların kapıları kırık. Bu yüzden kelimeler
Çocuk.. Sen bir babam dedin, Fezaya ulaştı sesin, Kuşlar bayram etti, Dağlar titredi, Kesildi nefesim.. Çocuk..
Cam kenarında karalardım bir şeyler Duygularım firariydi aklımdan. İlham olan yağmurlar vardı bana. Kelebeklerim vardı özgürce
Nasıl acı çekilir? Herkesin farklı bir duruşu var içinde kopan parçalara. Kimisi bağırır çağırır, acı çekmeyi