İçimde kaba cümleler birikti Tanrım
Cümlelerimi al, başka bir şeyim yok
O’nu ver!
Verdiğini çok sevdim, aldın..
Madem niye verdin diye sorup kendim cevaplıyorum;
Tekrar verdiğin zaman
Daha çok seveyim diye.
Cümlelerim bitiyor Tanrım!
Dualarım, aminlerim..
Yine de sana sonsuz güveniyorum
Yüreğimin derinlerinde bir yerde..
Vereceksin biliyorum
O’nu bana tekrar.
Elini çabuk tut Tanrım!
Sen değil
Fakat içimdeki,
Ben azalıyorum O’nsuz Tanrım!
Nasıl acı çekilir? Herkesin farklı bir duruşu var içinde kopan parçalara. Kimisi bağırır çağırır, acı çekmeyi
Merhaba sevgili dostlarım, bu sonbahar gecikmiş bir umut ve kendi kendimi şifalandırma seansı ile geldim kapınıza.
Bir başka güneş daha doğdu. Anlamsız bir şekilde kuşlar her sabah yaptıkları sabah ayinlerine tekrar başladı.
Nasıl ilerliyor, Nereden geliyor, Nereye gidiyorsun? Eyy zaman! Gözlerim kapalı, Kulaklarımda iken melodim, Tahayyüldedir zihnim, On
Televizyonun içinden söylenenleri bir türlü mantığına oturtamadı. Hafif bir gülümse olduysa da hemen düzeltti kendisini. Soğuk