Gece – Şiir

1002 Görüntülenme
Okuma Süresi 1 dakika

Gecenin sessizliğini bozan yankılarda,
Karanlığını kesen ışık demetlerinde,
Yalnızlığımı pekiştiren ayak izlerinde ve
Ara sıra gelen çakıl seslerinde…

Bir yatak başı romanı gibi,
Elimde şemsiye, sırtımda palto ile
Buldum kendimi,
Yağmurun dinmesini beklerken bir binanın köşesinde.

Efkarlıyım, seni suçluyorum.
Oysa hata benim, kafamda kuruyorum.
Dalgınım… elim dudaklarımda.
Ateşim yok, sigarayı hayatımda hiç içmedim…

Alışkanlık oldu düşüncelerim;
Kafam her zamankinden biraz daha hoş.
Alkol de almadım…
Ama bugün, kendimden pek de emin değilim.

gece ayrilis

"Her şey üstüme üstüme geliyor" derdim ama bir akıllı çıkıp "Sen terse gidiyorsun" diyecek diye demiyorum.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde İlginizi Çekebilir

Ankara – Şiir

Işıkların aymadığı bir vakit izliyorum yine Ankara’yı. Hafifçe bir esinti, camdan içeri omzumu sıvazlarcasına girdiğinde, derin

Ayak İzi

Düşüncelerimin seyisi olmuşum; efendim bir gelir bir gider. Arzularımın kölesi olmuşum; zincirim bir gerilir bir gevşer.

Bir Hak Ediş

Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın! Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla! Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!