Kişisel Blog Tadında Çok Yazarlı Blog

dünya olmak

Dünya Olmak

Kategori: Edebiyat Yazar:

    Kayalıkların üzerindeyim. Hava sanki benim ruh halimi yansıtır gibi buhranlı… Gri bulutlar, hırçın deniz ve ben, yaklaşacak olan fırtınanın habercisiyiz. Normal kalıbına sokulan herkes yaklaşan fırtınadan kaçarken ben sadece dinliyorum… Tüm o şehrin sesini, soğuktan ve kendinden kaçmaya çalışan insanların anlamsız telaşını; tıkanan trafiği ve onun içinde dönüp duran küfürleri… Ama en çok da kendimi… Tüm o insanların aksine ya da o her zamanki benin aksine bu sefer kendimle yüzleşiyorum. En azından deniyorum. Kıyıya vuran hırçın dalgalar gibi çünkü içim. Kendimden sürekli kaçışımdan şikâyetçi belki, hayatı kaçırışımdan, kendimi kendimden soyutlamamdan; hâlbuki birçok insana kızış nedenimdir beni tanımadan hayatıma burunlarını sokmaları. Ama ben bile, tanımıyorum kendimi.

Hayallerim… Akıl baliğ olduğum andan itibaren kurduğum ama o andan itibaren de yapmaya deli gibi korktuğum düşlerim, umutlarım… Herkes gibi, her şey gibi, herkesin yaptığı gibi, umutlarımın katilleri… Küçükken çevremdi şimdi ise ben oldum. Kendi ellerimle kendimi klasik bir kalıba oturttum. Farklı olmakla ilgili rüyalarımı bana “Farklısın” diyecekler diye ben karanlığa boğdum. Yavaş yavaş kendi kendimin; asıl benin katili oldum.dunyaolmak2

“Her tanımlama, bir sınırlamadır.” der Andre Suares. Tüm o tanımların içinde sıkışıp kaldım ben de. Kendimi sıkıştırdım aslında. Tıpkı birçoklarının yaptığı gibi. Ama aslolan, bir kere geldiğimiz bu hayatta iz bırakan, tüm o kalıpları yıkıp tanımlamaları hiçe saymakken iz bırakma ümidi taşıyan ben kalıbımdan çıkamaz oldum.

Denizi ve kendimce dünyayı izliyorum artık. Yalnızca bana ve uçsuz bucaksız, özgür, tüm farklılıklarıyla kimseye hesap vermeyen  dünyaya ait bir fanusun içinde. Dinlemeyi bıraktım. Sadece dünyaya ve onun kendiliğine özeniyorum.

Buraya kadar. Tüm kalıplarımı yıkıyorum, artık herkes olmak; herkesin giydiği o karamsar gri olmak istemiyorum. Ben artık deniz gibi, gökyüzü gibi, dünya gibi farklılıklarımı yaşamak, asıl beni ortaya çıkartmak ve korkusuz olmak istiyorum.          

Ben dünya olmak istiyorum…

Sonbaharın başında doğmuş ve Laz kızı olmamın getirisidir belki; aslında hafif bulutlu, yeri geldiğinde fırtınalar koparan atmosferim. Yazılarıma oranla içim umut dolu, daha mutluyum. Mavi ve tonlarını ne kadar özgürse o kadar severim. Kendi hikayesini yazmaya çalışan o herkesten biri de benim.

2 Yorum

  1. Sınırları belirlemek için sınırları zorlamak gerekir ve zorluklara dayanacak sabır.

Bir Cevap Yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Olmayan Bir Veda

Sevmem ben öyle, “Kendine iyi bak!” diyeni. İnsanı, henüz gözden ırak olma

Üryan Geldim

Bu yazıyı Cem Karaca’dan ‘Üryan Geldim’i dinlerken ile okumanız şiddetle tavsiye olunur.

Kırık

Ne kadar özleyebilir ki bir insan? İçi kanaya kanaya ne kadar hissedebilir
Yukarı Çık