Mevsim Normalleri Üzerinde
Fatma Kübra

Mevsim Normalleri Üzerinde

"Kelimelerle hayat uymuyor demek birbirine." Kimi zaman bu uyumu sağlamak istiyoruz zorla ama aslolan kelime değil yaşamdır. Çünkü içinden cehennnem geçen ve bir cehennemin içinden geçen cehennemi anlatmayı aklına getirmez. Bu nedenle aslında sustuklarımız kadardır gerçek yaşanmışlık. Susmak belki de bu yüzden zor gelir acı verir insana.
    Anlatmayı denediğimizde ise ifadeler iç dünyamıza yetişemez duygu dilden her zaman zengindir çünkü. Farkına varamasak da hislerimize yaptığımız en büyük haksızlık onları belirli bir kalıba sokmaya çalışmaktır dilimizden dokulen her kelime ile. Belki de bu yüzden demişlerdir; bir yazar yazmayı bıraktıysa ya gercekten yaşıyordur ya da gerçekten ölüyordur diye.
    Tüm bunlara rağmen hepimiz anlatmak ihtiyacındayız. Çünkü inkâr etmemek gerekir ki kimi zaman aslında yüreğimizdekilerin güçlenmesi ve hislerini koruması için dilden dökülen aciz sözlere ihtiyacı vardır. Öyle anlar olur ki artık perdeler kapanıyor anonsunu duyar gibi olursun mesela. Oynanacak tüm oyunlar oynanmış tüm düşlerin toprağa gömülme vakti gelmiş gibi gelir insana. O an belki de tek ihtiyacimız bize nemli gözlerle bakıp "Son Yok " diyecek bir insandır. Bu yüzden anlamak ve anlatmaya muhtaçtır insan her şeye rağmen.

huzun
Göç yolunda ağır yaralar almış bir kuş gibi olan sevginin esas merhemi ona sahip olan yürektedir. En etkili merhemse bu sevgiye olan sonsuz inançtır. Kimi zaman bu sevgiyi taşıyamadığını düşünüp dile dökmeye başlayınca farkında olmadan en büyük zararı vermiş  oluruz sevgimize. Hüzünlerimizin toprağında da bu yara almış sevgilerimiz vardır çoğunlukla.
    Bana kalirsa sevgi gönülde barınmalı ve dilin sokağına çok sık uğramamalıdır. Sanki söz haddini aşarsa yürekteki sevgi uçurumlardan yuvarlanmaya mahkum olur kanatlanıp uçtuğunu sanarken. Sonra da onulmaz dertlere atmış oluruz kendimizi belki de her şey mevsim normalleri uzerinde bir seyir izlemeye başlar hayatımızda. Kendimizi kendimizle savaşırken izleriz çoğu zaman en sonunda.
    Asıl sevgi gönülden gönüle giden yolarda gizlice yeşerebilendir. Diğerleri ise bir yanılsamadan ibaret olarak kalır insanın ömür sayfasında.


Önceki: Edep Ya Hu ! Sonraki: Aydınlıktan Karanlığa

  • AnlamlıBakmak
    AnlamlıBakmak 12 Kasım 2016 at 21:32

    "Bana kalırsa sevgi gönülde barınmalı ve  dilin sokağına çok sık uğramalı" cümlesi doğru mu yazılmış  yoksa "uğramamalı" mi olmalıydı sayın yazar

    • Fatma Kübra
      Fatma Kübra 12 Kasım 2016 at 22:15

      Evet değerli okur 

      "Bana kalırsa sevgi gönülde barınmalı ve dilin sokağına çok sık ugramamalı ."

      İlginiz için teşekkür ederim  

      • AnlamlıBakmak
        AnlamlıBakmak 12 Kasım 2016 at 22:29

        Bizler de teşekkür ederiz. Yazılarınızla farklı yeni pencereler  açtığınız için.

        • Fatma Kübra
          Fatma Kübra 12 Kasım 2016 at 22:56

          GüzeL gönlünüzle okuyarak yazıları o pencereyi sizler açıyorsunuz . Her daim görüş ve önerilerinizi bekliyoruz  değerli okur 

  • Zeynep
    Zeynep 21 Kasım 2016 at 21:42

    Kelimeler duyguların sadece bir kısmını anlatabiliyorsa bu güzel yazının çıktığı kalem, daha ne güzellikler barındırıyordur kimbilir. Yüreğine sağlık. Son yok diyerek umut oldun bize 🙂 

    • Fatma Kübra
      Fatma Kübra 23 Kasım 2016 at 19:49

      Çok teşekkür ederim .Sizin de yüreğinize sağlık. Hepimiz göğüs kafeslerimizin içinde her daim umut yuvası barındırıyoruz içinde sevgi kuşlarının cıvıltıları olan

  • AHLAKLI İSYANKAR
    AHLAKLI İSYANKAR 20 Aralık 2016 at 01:36

    İnsan neyle yaşar? Güzel bir kitap, güzel bir başlık. İnsan neyle yaşar bilmiyorum ama insan neyle yaşayamaz onu çok iyi biliyorum. insan sevgisiz yaşayamaz.

Yorum bırakın