Hayat bir yoldur,
İnsanlar da yolcu.
Yollar üzerinde kesişim noktaları vardır,
Yolcular buralarda karşılaşır birbirleriyle.
Bu kesişim noktalarının sevindirici ve üzücü zamanları vardır.
Karşılaşmak sevindiricidir fakat vedalar…
Vedalar bu yolları ayırır belki de hiç karşılaşmayacakları şekilde.
Bu üzücüdür.
Belki de tekrar birleştirmek üzere ayırır.
Bu bilinmezlik, insanı hem yorar hem de umutlu bir bekleyiş başlar…
Konuk Yazar: Melek Nur
HAYDİ! Gidiyoruz Nereden geldiğimizi, Nereye gittiğimizi bilmeden. Akıyoruz durmadan Çarpıyoruz kayalara Çarptıkça acımız tatlılaşıyor. Akıyoruz durmadan
Şehre ansızın inen gece, kırık dökük anılarımı da sürüklemişti beraberinde. Gri bulutlar çökmüştü üzerime. Ay desen gözden
Bir kırlangıç geçti dün üstümden selam bile vermeden. ‘Nerden gelir nereye gidersin?’ diyemedim. Karıştı damlalarım şehrin
Bazen bir karınca olurdu; Şafaktan, gün batımına kadar… Kendinden beklenmeyen yükü, Taşırdı patikadan tekrar tekrar. Gülünce,
Gebelik gerçekten çok güzel bir dönem, Allah tarafından mükemmel, kusursuz, yaratılışın olduğu dönem. Dünyadaki en kutsal