Kaybolan Yangın – Şiir

Kategori: Edebiyat Yazar:

İnsan olduğumu hatırladım bir an,
Hayli zaman olmuş unutalı.

Ben der olmuş dilim daim,
Ait olamamanın esiri olmuş bedenim.

Canımda bir yangın varmış,
Hayli zaman olmuş söndüreli.

Sözlerim hepten yabancı içime,
Kulaklarımsa sağır sözlerime.

Dertlerim beni isyana sürüklemiş,
Hayli zaman olmuş içime seslenmeyeli.

Durmak da yürümek demekmiş.
Durduğum yerde adımlarımdan bihaber im.

Ağır bir yük varmış omuzlarımda,
Hayli zaman olmuş nefsimde hissetmeyeli.

Vicdanım ürpermiyor, içim titremiyor,
Ölümün kıyısında dolaşıyormuş ayaklarım.

Ruhum can çekişiyormuş, gördüm.
Hayli zaman olmuş acziyetimden acizmişim.

İçime haykırıyorum şimdi.
Yandım…
Yardım!

Düşler ülkesinden bir kaza sonucu sevgisiz insanlarla dolu dünyanıza düstüm. Kim oldugumu sorarsanız “Biraz rüzgarım biraz dalga” şairin dediği gibi. Aslında belki kendimi arıyorum ben de burda. Yaşım konusunda da farklı düşünceler var ama ben hepinizle akranım. Burdan çoğu zaman düşler ülkesine olan özlemini paylaşıyorum sizlerle. Herşeyin yeterince gerçek olduğu bu dünyada biraz da olsa hayallerimize sahip çıkalım ne dersiniz ? Unutmayın insan kardeşlerim: “İnsan Sevgi İle Yaşar “

1 Yorum

  1. “Ait olamamamın esiri olmuş bedenim.” Şaire hanım burada özgürlük arzusunu üzerimizdeki bir koşum takımı gibi görmedikçe özgür olamayacağımızı hatırlatmış bize sağolsun şiirin de ana fikri bu bence. Gönlüyle düşünen aklı daim olsun inşAllah.

Bir Cevap Yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*