umut ve yardım

Hala Umut Var

/
1

     Yaşamak yaşatmaktır bence. Hele de şu durumda kötüler kana susamışken, günahsız masum oyundan başka derdi olmayan çocukların öldüğü bir dünyada iyilerin bu konuda işi çok zor. Belki hayat bir masal değil ama ben yine de iyilerin kazanacağını düşünüyorum ya da öyle görmek istiyorum.

   O diyor ki bana:
— sen kendi sesinle kül olursun ey!
Kerem gibi yana yana…
Dert çok, hemdert yok
Yüreklerin kulakları sağır…
Hava kurşun gibi ağır…

    Güzel şeylerin yaşanması için bazı bedeller vardır elbet. Emeksiz yemek olur mu hiç? Birilerinin yanması gerek değil midir güzel yarınlar için, karanlıkların aydınlığa kavuşması için? Neyse ki böyle insanları görmek bir nebze rahatlatıyor. Haberlere bakıp umudumu yitiren bana içimden bir ses Hala umut var! Diye daha güçlü bağırıyor. Ve umutsuzluğu bir kenara bırakıp ben ne yapabilirim diye soruyorum. Çünkü öylece seyredip yapılanlara alkış tutmak basit, önemli olan elini kaybedeceğini bile bile o taşın altına sokman. Belki o el gidecek ama yerine daha temiz binlerce el gelecek.

Ben diyorum ki ona:
— kül olayım kerem gibi yana yana.
Ben yanmasam sen yanmasan biz yanmasak,
Nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa…

    Cehalet insanın başına yüzyıllardır dert açan geçilmesi zor bir viraj. Sonu hep hüsran olan bir uçurum. Bununla savaşımızı ancak eğitimle kazanacağımız yadsınamayacak gerçek. İyi eğitimli bir insanın kendisine, kendisine faydası olan insanın ülkesine, ülkesine faydası olan insanın dünyaya faydası vardır.

    "En büyük savaş, cahilliğe karşı yapılan savaştır."

  Küçük bir fark yaratmak için gecesini gündüzüne katanlara canı gönülden teşekkürlerimi sunuyorum. Bence bugünkü küçük bir fark yarın dağlar kadar büyük farklar yaratacak. Aman canım benim bunu yapmamla ne değişecek diyenler umarım bir gün benim bunu yapmamla çok şey değişir der. O küçük emeklemeler birleşip kocaman bir adım olur.  İşte o gün dünyanın gerçekten de daha yaşanılacak bir yer olacağından hiç şüphem yok.

Hava toprak gibi gebe.
Hava kurşun gibi ağır.
Bağır bağır bağır bağırıyorum.
Koşun kurşun eritmeğe çağırıyorum…

gazianteptipyardim

gulhane-yardim

 

1 Comment

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Minik Bir Su Damlası

Kendimi hiç bu kadar yeşile ait hissetmemiştim. Yapraklara olan yakınlığım aslında çok yabancı ama yabancı olduğu

Ruhumuzdaki Disfaji

Yeniden boğazıma takılan bir yumru ile atmaya çalışıyorum adımlarımı. Doktor hanımlar beyler kendilerince bu durumu “DİSFAJİ”

Yeni Nesil Veba

Hayat çok hızlı geçer. Aniden değişir. Açlık sonrası ilk yemek gibi, daha tadını almadan nasıl bittiğini

Aydınlığa Kör Olmak

    Yürüyorum. Önüm karanlık, yol taşlı… Ne önümü görebiliyorum ne dengemi kurabiliyor ne de geri dönebiliyorum…