Gece – Şiir

891 Görüntülenme
Okuma Süresi 1 dakika

Gecenin sessizliğini bozan yankılarda,
Karanlığını kesen ışık demetlerinde,
Yalnızlığımı pekiştiren ayak izlerinde ve
Ara sıra gelen çakıl seslerinde…

Bir yatak başı romanı gibi,
Elimde şemsiye, sırtımda palto ile
Buldum kendimi,
Yağmurun dinmesini beklerken bir binanın köşesinde.

Efkarlıyım, seni suçluyorum.
Oysa hata benim, kafamda kuruyorum.
Dalgınım… elim dudaklarımda.
Ateşim yok, sigarayı hayatımda hiç içmedim…

Alışkanlık oldu düşüncelerim;
Kafam her zamankinden biraz daha hoş.
Alkol de almadım…
Ama bugün, kendimden pek de emin değilim.

gece ayrilis

"Her şey üstüme üstüme geliyor" derdim ama bir akıllı çıkıp "Sen terse gidiyorsun" diyecek diye demiyorum.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde İlginizi Çekebilir

Sen Ne Kadar Özgürsün

Tanımadığın birine güvenemezsin aslında. Konuşmadığın biriyle aranın iyi olacağından emin olamazsın. Anlamazsın. O vardır senin için

Yeni Nesil Veba

Hayat çok hızlı geçer. Aniden değişir. Açlık sonrası ilk yemek gibi, daha tadını almadan nasıl bittiğini

Gurbetten İzlenimler

Günler, saatler, saniyeler… Sadece üç saat sonra bambaşka bir dünyada buldum kendimi. Havası başka, suyu başka,

Karanlığa Bir Bakış

Şehre ansızın inen gece, kırık dökük anılarımı da sürüklemişti beraberinde. Gri bulutlar çökmüştü üzerime. Ay desen gözden