Mutluluk neydi?
Nasıl olurdu mutluluk?
Bir çocuğun yeni bir oyuncak alması mı mutluluktu?
Ya da bir babanın çalışıp evine aş götürebilmesi mi,
Simitçi amcaların tezgahlarını bitirebilmesinde mi,
Yoksa milyonlar kazanabilmekte mi mutluluk?
Hayır,
Mutluluk bana göre hiçbirindeydi.
Asıl mutluluk onun gülünce kısılan o gözlerindeydi.
Konuk Yazar: Ezel
Daima bir yerlerde buluşurmuş kalem ve kâğıt birbiri ile. Kimi zaman harflerle yeni tanışan bir çocuğun
Dizimizin ilk çeyreğine Pençgâh Makamı ile vardık. Her zaman ki gibi kısa bir bilginin ardından bu
İnsan olduğumu hatırladım bir an, Hayli zaman olmuş unutalı. Ben der olmuş dilim daim, Ait olamamanın
Tesadüfen girdiğim bir kitapçıda en sevdiğim şair Nazım Hikmet’in romanlarıyla karşılaştım. “Yani sen elmayı seviyorsun diye
Kaç yakası vardır insanın, o yakaları bağlayan kaç köprüsü? İnsanın maviye olan tutkusu gökyüzüne baktığında içine