Mutluluk neydi?
Nasıl olurdu mutluluk?
Bir çocuğun yeni bir oyuncak alması mı mutluluktu?
Ya da bir babanın çalışıp evine aş götürebilmesi mi,
Simitçi amcaların tezgahlarını bitirebilmesinde mi,
Yoksa milyonlar kazanabilmekte mi mutluluk?
Hayır,
Mutluluk bana göre hiçbirindeydi.
Asıl mutluluk onun gülünce kısılan o gözlerindeydi.
Konuk Yazar: Ezel
Işıkların aymadığı bir vakit izliyorum yine Ankara’yı. Hafifçe bir esinti, camdan içeri omzumu sıvazlarcasına girdiğinde, derin
Mum Yarı yanar mum boş çerçevede gördüğünde kendini Ayın küresinde yıldızlar bir çember yaratmış Çocukların rüyalarını.
Bir Rüyanın Peşinde: 570 Saat Uçtu ve Dünya Turunu Tamamladı İbrahim Tanju Adalı’nın hayallerinin peşinden koştuğu
Bu dünyanın en masum isteği Bu akşam canım bir türkü dinlemek istedi. Şöyle Anadolu’nun bağrından kopmuş,
Gecenin sessizliğini bozan yankılarda, Karanlığını kesen ışık demetlerinde, Yalnızlığımı pekiştiren ayak izlerinde ve Ara sıra gelen
