Cam Kenarında Düşüncelerim

1

Cam kenarında karalardım bir şeyler

Duygularım firariydi aklımdan.

İlham olan yağmurlar vardı bana.

Kelebeklerim vardı özgürce uçuşan.

 

Gitarım, ritm tutardı aşkıma,

Kopmadan önce telleri.

Gözümden okurdum senin kalbini,

Bana bakmayan gözlerinden.

 

Bir otobüsü daha kaçırırdım seninle,

Birkaç nefes daha alabilmek isterdim beraber.

Pek de sevmezdim Ankara’yı.

Deniz yoktu dertleşecek

Şiir yoktu doğasında.

Sen vardın tek.

 

Duraktaki kısa sohbetlerimiz.

Ve bırakmıştın bizi.

Omzum mu yumuşak değildi,

Ellerim mi soğuktu? Düşünür dururdum.

 

Dostlar söylerdi kumarda kazanacakmışım.

Bilmezlerdi hayatımın kumarını oynadığımı.

Düşünürdüm.

Ve yazardım yine, karalardım bir şeyler cam kenarlarında.

Sen duyamazdın tabi, göremezdin de.

Düşünmezdin belki de.

Damlalarım mürekkebini dağıtırdı sadece.

Onaramazdım kırılmışlığımı sadece yazardım,

Yine de yazardım.

 

Yazar: Bir Dost

1 Comment

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Bir Palamut Meselesi

Bak! Şişman bir tekiri andıran yaramaz beyaz bulut, küçük bir sincap bulutunun peşinden gidiyor. Hava, ne

Çubuk Köprüsü

Öykü/  Sarı Ahmet’im geldin mi nazara Onsekizinde koydular mezara Çıbık Köprüsü gözlerin kör ola Nasıl kıydın

Şişedeki Yasa

Öykü/  Esasında başlangıcın ne ilham verici bir kadın güzelliğinden, her anı birbirinden farklı bir doğa olayından