geceler - tren istasyonu ve kadın

Geceler (Ses Yankı Yapmış Tabutta – Şiir)

Geceler dört duvar…

Zifiri karanlık,

Karmaşık göğsüme,

Sürdüğüm bir allık…

 

Soluksuz olduğum saatler,

Dakikalar,

Saniyeler…

Ne yana dönsem kalabalık..

 

Kulaklarımda sesler…

Zihnim sahne almış,

3.perde…

4.piyes…

 

Bazen kar yağıyor,

Bazen fırtına…

Dün içimdeki çocuk öldü mesela,

Bugün yas tutuyor bir kukla…

 

Ses yankı yapmış tabutta,

Şimdi gözüm tik takta,

Tik, tak…

Tik, tak…

 

Zaman kavramı nasılda sığıyordu,

Metal bir taslağa,

Yaşam sıkışmış,

İki çubuk arasında…

 

Tik, tak..

Göğsümde gerilmiş bir çark…

Hep on ikiden vuruluyor,

Hiç mi olmaz fark…

 

Gözlerim konuşuyor

Zaman zaman..

Susturamıyorum…

 

Dişlerim tren rayı sanki,

Zihnimde hep o Terazi..!

 

Geceler,

Geceler…

 

Ay hilal…

 

Ayaklarım sallanıyor,

Düşmekten korkmuyorum,

 

Yıldızlarım var benim…

 

Ben bana bakıyorum,

Korkuyorum..

 

Saygı ve sevgiler..🌸

Konuk Yazar: Seren Yıldız

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Anksiyöz Alev

Ah! Biri olsa konuşabileceğim. Yedi milyar insandan sadece bir kişi de olsa yok mudur benim nereden

Sen Ne Kadar Özgürsün

Tanımadığın birine güvenemezsin aslında. Konuşmadığın biriyle aranın iyi olacağından emin olamazsın. Anlamazsın. O vardır senin için

Adsız

Bir kırlangıç geçti dün üstümden selam bile vermeden.  ‘Nerden gelir nereye gidersin?’ diyemedim. Karıştı damlalarım şehrin