Kağıttan Gemilerimiz

Günlerimiz battıkça ve batarken üstümüzden
Yarınlara yelken açarız hiçbir şey eksilmez ümidimizden
Bulmak için yolumuzu gecelerde
Doğmak için yeniden kendimize
Varmak için her daim gündüze
Hani gördüğümüz rüyalardaki gibi
Çaldığımız o neşeli şarkılarda
El ele koştuğumuz tepelerde
Yankılanırdı ya gülüşlerimiz
Ve ardından parlardı yıldızlar
Parlardı gözlerimizde bir ateş
Daha görmeden güneşi
Doğardı günler yüreğimize
İşte asıl o günlere doğru
Açtık yelkenlerini kağıttan gemilerimizin
Gülüşlerimiz rüzgarımız oldu
Yıldızlara çevirdik dümenimizi
Işığı bulmak için, bulmak için kendimizi.

Konuk Yazar: Enes Çelikmakas

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Standart Bedenler

”Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir, barıştır.” -Yaşar Kemal Ayazlarla dolu

Anksiyete

Bedelleri ödenmiş doğrularım ceplerimde, kanayan dizlerim ve toprak dolmuş tırnaklarımla hiç bilmediğim bir sokağın ortasında öylece

Artık Çok Güzel Yaşayacağız

Sanki dünyanın üzerine böcek ilacı sıkılmışçasına neye uğradığımızı şaşırtan bir sabaha uyandığımızda, bir felaket çoktan musallat