Vuslat (Belin büküp eğri değnek tutanda...) aşık veysel şatıroğlu

Vuslat (Belin büküp eğri değnek tutanda…)

Belin büküp eğri değnek tutanda,

Kızın, oğlun selvi boyan denk olanda,

Eteğine huzurunan varam da,

Kavuşursak yüreğimiz coş olur!

 

Duydum benzin hasta düşmüş,

Güzün peşi kara kışmış,

Bağrın alev, alnın yaşmış,

Kavuşursak ciğerimiz coş olur!

 

Tabip gelse cana neyler?

Halın bilmez, derman söyler.

Tenhalarda içip meyler,

Kavuşursak şu göynümüz coş olur!

Tıbbiyeden arttırdığım enerjimle kahve üzerine okuyup araştırıyorum. Kendi günümde kendi saatimde de sizlerle paylaşıyorum. Korkmayın sadece bilgi sunmuyorum. Boşluklara sohbet-muhabbet serpiştiriyorum. Katılımlarınızdan ziyadesiyle memnun olurum. Ayrıca merak ederseniz, sosyal medyanın bol fotoğraf paylaşılan malum mecrasında “zmbaykara” hesabında vakit öldürüyorum. Suç ortağı olmak isteyenleri beklerim.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

DEM BU DEM’DİR

Dumanlar tütüyor, Sönmüş bir ateşin ardından, Bir muştu olup yükseliyor. Kara bir bulut sanki, Görünüyor gözlerime.

Hüzünlü Gönül Hecesi

Yeniden bir gece içinden kelimeleri topluyorum. Kimi zaman dağınık seviyorum kelimeleri. Ya da bekliyorum kimi zaman

Sakurayna

Yorgun güneşin soluk kızıllığıyla bezenen hırçın deniz; kısa bir kıyı kordonuyla karaya bağlanmış yarım adayı dalgalarıyla