Nur (Gün, ahvalim sorsan ne olur? – Şiir)

Gün, ahvalim sorsan ne olur?

Dost gülüşün yarama derman olur.

Kara kaşlım, gözüm nuru, hasretim,

Canım darda koyma, gel, ne olur.

 

Sırma saçın dalgalanır yel esende,

Gönül sevmiş, neyler, görsem de görmesem de.

Duyarım, sıcak kokun vurur ensemde,

Fikrim darda koyma, gel, ne olur.

 

Selvi boyun topuk vurur tanırım,

Hayalımda gül benzine varırım.

Yolum uzun, iner çıkar, bilirim,

Göğsüm darda koyma, gel!

Ne olur?

Tıbbiyeden arttırdığım enerjimle kahve üzerine okuyup araştırıyorum. Kendi günümde kendi saatimde de sizlerle paylaşıyorum. Korkmayın sadece bilgi sunmuyorum. Boşluklara sohbet-muhabbet serpiştiriyorum. Katılımlarınızdan ziyadesiyle memnun olurum. Ayrıca merak ederseniz, sosyal medyanın bol fotoğraf paylaşılan malum mecrasında “zmbaykara” hesabında vakit öldürüyorum. Suç ortağı olmak isteyenleri beklerim.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Çubuk Köprüsü

Öykü/  Sarı Ahmet’im geldin mi nazara Onsekizinde koydular mezara Çıbık Köprüsü gözlerin kör ola Nasıl kıydın

Şişedeki Yasa

Öykü/  Esasında başlangıcın ne ilham verici bir kadın güzelliğinden, her anı birbirinden farklı bir doğa olayından

Yolu Görmek

Çok da huzurlu sayılmayan uykusundan uyanmıştı. Bir müddet tavanı seyrettikten sonra saate baktı. Yavaşça yattığı yerden