Nur (Gün, ahvalim sorsan ne olur? – Şiir)

Gün, ahvalim sorsan ne olur?

Dost gülüşün yarama derman olur.

Kara kaşlım, gözüm nuru, hasretim,

Canım darda koyma, gel, ne olur.

 

Sırma saçın dalgalanır yel esende,

Gönül sevmiş, neyler, görsem de görmesem de.

Duyarım, sıcak kokun vurur ensemde,

Fikrim darda koyma, gel, ne olur.

 

Selvi boyun topuk vurur tanırım,

Hayalımda gül benzine varırım.

Yolum uzun, iner çıkar, bilirim,

Göğsüm darda koyma, gel!

Ne olur?

Tıbbiyeden arttırdığım enerjimle kahve üzerine okuyup araştırıyorum. Kendi günümde kendi saatimde de sizlerle paylaşıyorum. Korkmayın sadece bilgi sunmuyorum. Boşluklara sohbet-muhabbet serpiştiriyorum. Katılımlarınızdan ziyadesiyle memnun olurum. Ayrıca merak ederseniz, sosyal medyanın bol fotoğraf paylaşılan malum mecrasında “zmbaykara” hesabında vakit öldürüyorum. Suç ortağı olmak isteyenleri beklerim.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Suyun Ayak Sesleri – Şiir

HAYDİ! Gidiyoruz Nereden geldiğimizi, Nereye gittiğimizi bilmeden. Akıyoruz durmadan Çarpıyoruz kayalara Çarptıkça acımız tatlılaşıyor. Akıyoruz durmadan

Yeşil Elmalar – Nazım Hikmet

Tesadüfen girdiğim bir kitapçıda en sevdiğim şair Nazım Hikmet’in romanlarıyla karşılaştım. “Yani sen elmayı seviyorsun diye

Minik Bir Su Damlası

Kendimi hiç bu kadar yeşile ait hissetmemiştim. Yapraklara olan yakınlığım aslında çok yabancı ama yabancı olduğu