Hâl
Karşı tepe beyazınan boyanmış,
Yar yirmilik, ömürden bıkmış usanmış.
Kâh eğlemiş kâh döğüşmüş kâh içmiş,
Gözüm nuru onun ilen sınanmış.
Vakti geçti üzüm topla asmadan,
Uzak ola hasım ile yosmadan.
Fidan belen eğer zeval gelirse,
Hiç duramam Memed’ini asmadan.
Bizim ele yarın yine gelesin,
Al mendilim gerdanına süresin.
Bu âlemden sen yok iken göçersem,
Can suyumu sol elinden veresin.
Beklentisiz onca zamana bedel, Tutundun ise aynı zamanda bir yâre, Bekleyip bak elinde kalandan evvel, Gönülde
Bir Rüyanın Peşinde: 570 Saat Uçtu ve Dünya Turunu Tamamladı İbrahim Tanju Adalı’nın hayallerinin peşinden koştuğu
“Dermanım kalmadı. İnsanlar için çalışırken kendimden bir parça feda ediyorum. Artık tükeniyorum. Bir kere, bana, hasta
“Gitmek istiyorsa, Bırakacaksın.. gitsin! Aklı sende olmayanın Bedeni yanında olsun ister misin?” -Can Yücel "Bir
Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum Bu senin eski zaman