Gece – Şiir

899 Görüntülenme
Okuma Süresi 1 dakika

Gecenin sessizliğini bozan yankılarda,
Karanlığını kesen ışık demetlerinde,
Yalnızlığımı pekiştiren ayak izlerinde ve
Ara sıra gelen çakıl seslerinde…

Bir yatak başı romanı gibi,
Elimde şemsiye, sırtımda palto ile
Buldum kendimi,
Yağmurun dinmesini beklerken bir binanın köşesinde.

Efkarlıyım, seni suçluyorum.
Oysa hata benim, kafamda kuruyorum.
Dalgınım… elim dudaklarımda.
Ateşim yok, sigarayı hayatımda hiç içmedim…

Alışkanlık oldu düşüncelerim;
Kafam her zamankinden biraz daha hoş.
Alkol de almadım…
Ama bugün, kendimden pek de emin değilim.

gece ayrilis

"Her şey üstüme üstüme geliyor" derdim ama bir akıllı çıkıp "Sen terse gidiyorsun" diyecek diye demiyorum.

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde İlginizi Çekebilir

Gecikmiş Bir Mektup

Size bu mektubu düşlerken kalbimizi titreten gelecekten yazıyorum. Hava karardıktan sonra mumları yakıp hayaline tutunarak yarını

Kardan Adam

Güneşin ilk ışıkları henüz yeni yeni karların üzerine vuruyordu. Sabah koşusunu yapmak için evinden hızlı adımlarla

Yalnızlık: Veda #5

Söylediğimiz tüm veda sözleri biraz buruktur. Her vedada biraz daha eksiliriz. Kıyısından, köşesinden küflenmeye başlar ekmeğimiz.