çocuk ve baba

Bir Çocuk Kalbinin Hikayesidir – Şiir

Bir Çocuk Kalbinin Hikayesidir

Gece indi yine şehre, kadın evi toparladı,

dertlerini umutlarıyla birlikte topladı koydu bir kenara.

çocuğa döndü haydi uyuma vakti dedi,

çocuk koştu banyoya dişlerini fırçalamaya,

babası ona bir şeyler yedirirken

dişlerini temiz görmeliydi yanına gittiklerinde,

öyle demişti geçen gün çocuk.

sonra kadın çocuğun sessizce bir tabure taşıdığını gördü

izledi onu..

koştu yatağına çocuk, kafasına çekti yorganı

annesi de geldi yanına

ne yaptın orada öyle gizli gizli seni minik yaramaz derken

anlamıştı, mis gibi kokuyordu yine

babası gibi..

anne dedi korkuyla bakarken -kızacağını zannetti-

ellerini tuttu kadının, hayata tutunur gibi

babamı çok özlediğim için parfümünü sıktım

onu çünkü, çok seviyorum!

rüyama daha kolay gelir hem,

ona sarılmayı çok özledim

artık sadece telefonda konuşuyoruz

ne zaman sarılabileceğiz ona dedi.

kadın ışıkları söndürdü çocuğa sarıldı hayata sarılır gibi!

sonra gözleri parladı ikisinin de karanlıkta

sessiz sessiz pırıl pırıl..

haydi dedi kadın, uyu yavrum uyu,

solmasın güzel yüzün..

ekledi içinden, Tanrım çocukların kalbi hatırına

ver vuslatı onlara al hasreti onlardan..

Gökyüzünün her rengini, bulutları, çiçekleri ve kitapları çok severim. Başımı her gün göğe çevirmeyi, gökte iyilik bulmayı, gökten iyilik ummayı huy etmişimdir. Gök ile konuşmayı da pek sever, dertleşir dururum onunla. Size göynümün göğünü açmaya geldim kabul ederseniz..

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Kitapçı

Yıllar öncesinden duyduğum bir tutkuydu. Şimdi gene aynı heyecanı duysam da eski tadı artık yok. Henüz

İhanetten Geri Kalan

Geldiğini görmüştüm. Tıpkı benden kopuşunu gördüğüm gibi. Hissettim. En derinimde. İhanetin ardında bıraktığı o yakıcı tadı