İncecik Şiir – Dokunsam Sanki Kırılacak

İncecik bilekleri mor,

Dokunsam sanki kırılacak,

Dokunmasam

Aklımda yeni bir şehir

Kuracak bu düşünce

 

Kim bilir kaç zaman

Güneşsiz kalmış,

Tenine su değmemiş

Sanki böyleymiş doğarken

 

O soran gözlerle

Boynunu büker ve konuşur,

Dünyanın gördüğü en masum

Büyücüdür

 

Elmacık kemikleri çıkık,

Alnı yaşından büyükçe

Bir hayli kırışık,

Kim bilir kaç dünya

Kaç dünyaya ait sesi

Kaç denizin şiiri

 

Kim bilir kaç kalem kırmış

Hayat hakkındaki sözleri,

Kaç ressama ilham vermiş

Şu solgun derince gözleri

 

Otobüs durdu, indi çocuk

İncecik omuzlarıyla

Bedeninden ağır yükler taşıdı,

Üzüldüm, durdurmak istedim

Üstüne bastığım dünyayı

 

Yalnız gözlerimi kapadım,

Sahi ya nereye gidiyordum

Kimdim, neresindeydim hayatın,

Cevabı geçtim çoktan

Kendime sorduğum sorunun

Neresindeydim…

Gezmeye, okumaya, güzel bir tiyatro izlemeye aşığım. Gecenin bir yarısı eve giderken, sessizce yanınızdan geçebilirim. Sizinle aynı oyunda, yan yana aynı repliğe gülebiliriz. Evet, o gün bunun farkına varamayabiliriz. Ama belki bir gün, bir anıda, bir yazıda rastlaşırız sizinle. Kim bilir?

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

İnsan Kendisinin Gurbetidir

    Hasret dünyaya geldiğimiz an mı başlar bizler için? Çığlık çığlığa ağlamamız bunun sancısı mı yoksa?