Aynaya Bak

Kategori: Edebiyat

Aynaya bak. Şu çok karmaşık hayatına bi ara ver de aynaya bak. Kendine bak kardeşim kendine. En son ne zaman saçına, başına, kaşına, gözüne değil de kendine baktın. Bi düşün: En son kendini hatırladığında nasıldın. Kararlıydın değil mi. Karar verdiklerinin tek tek yıkılışını izledin mi peki. İzlediysen geçmiş olsun izlemediysen de göreceksin. Yıkılmasa bile tek tek çatırdayan, zorla ayakta tuttuğun iradeni göreceksin. Aynaya baktığında gördüğün sen, gerçekten karar verdiğin sen misin. Karar verdiğin sen olacağını nerden bilebilirsin ki…

Aynaya bak. Olduğunu sandığın kişiye bak. Gerçekten sandığın gibi biri misin. En son kendini hatırladığındaki halin de böyle miydi. Değişirsin, her gün her saniye. Değiştirirler, istesen de istemesen de. Ne kadar dik durursan o kadar vururlar, ne kadar sağlamsan o kadar kırılırsın. İçten içe kırılırsın. Her tamirde yeniden başlarsın, daha güçlü daha farklı. Değişirsin… içten içe değişirsin, istesen de istemesen de.

Aynaya bak. Bir de dönüp çevrene bak. Sence kaç kişi aynada kendine bakıyor. Kaç kişi olduğunu sandığı gibi. İnanmıyorum kendimi biliyorum diyenlere. Bilse böyle olmaz. Bir kişi bilse, bu dünya böyle olmaz.

Aynaya bak. Kendine bak kendine. İnsanlara değil kendine. Baksaydın bunca zaman böyle olmazdın. Kendinden önce başkalarına bakmazdın. Sen nerden bilebilirsin ki onun içindeki kırılmayı. Senin içindekini kim biliyor ki bi düşün. Sen biliyor musun mesela. Kaç kere aynaya baktın şu hayatta, görebildin mi. Aynaya baka baka ağlarken görebildin mi. Kendini, kendi kırgınlığını görebildin mi.
Göremezsin. Göremezler. Göremezsin. Kimsenin kırgınlığını göremezsin. Bakamazsın içlerine. Bakamazlar en derinlerine. Kendini bilmeyenlerin dünyasında başkasına yer yok. Kendi içinden bihaber insanlıkta senin kırgınlığını düşünecek vakit yok.

Aynaya bak. Kendin varsın sadece. Kendini görüyorsun sadece. Kendini bile ne kadar görüyorsun sanki. Önceki seni ne kadar görmüştün ki. Yine de sen bilebilirsin her şeyi. Hafızan yetersiz kaldığında yüreğin hatırlar, hisseder. Senin bile gülüp geçtiğin kırgınlıkları yüreğin toplar çünkü, farkında bile olmazsın. Sana bakanın göremediği de odur işte. Yüreğini göremez kimse. İçindeki yıkıntıları göremez. Kendin bile göremediğin o kalbine iyi bak. Kendi kalbini bile göremiyorken sevdiklerinin kalbine daha iyi bak.

Ankara'ya hapsolmuş bir İstanbul aşığıyım. Peki bundan şikayetçi miyim? Hayır. Çünkü ben mutluyum. Mutlu olmadan yapılan hiçbir şeyin doğru olmadığına inanan bir insanım. Mutlu insan umutludur, umudu olansa mutludur."İnsan; denizin olmadığı yerde, umut adına, martı olmalı." N.H.R

Bir cevap yazın

Eposta adresiniz yayınlanmayacaktır.

*