Hayat bir yoldur,
İnsanlar da yolcu.
Yollar üzerinde kesişim noktaları vardır,
Yolcular buralarda karşılaşır birbirleriyle.
Bu kesişim noktalarının sevindirici ve üzücü zamanları vardır.
Karşılaşmak sevindiricidir fakat vedalar…
Vedalar bu yolları ayırır belki de hiç karşılaşmayacakları şekilde.
Bu üzücüdür.
Belki de tekrar birleştirmek üzere ayırır.
Bu bilinmezlik, insanı hem yorar hem de umutlu bir bekleyiş başlar…
Konuk Yazar: Melek Nur
Dinleyin beni. Az önce fark ettim. Banyodaydım. Keseleniyordum. Koltuk altımdaki et benini sert fırça darbeleriyle kanatmıştım.
Daima bir yerlerde buluşurmuş kalem ve kâğıt birbiri ile. Kimi zaman harflerle yeni tanışan bir çocuğun
Kant’ın ödev ahlakı, temellerini evrensel ahlak yasasından alır. Bununla birlikte evrensel ahlak yasasının varlığı önemli bir
Düşüncelerimin seyisi olmuşum; efendim bir gelir bir gider. Arzularımın kölesi olmuşum; zincirim bir gerilir bir gevşer.
Bi mevsim Yaprak dala tutunmaya çalışıyor Dal yaprağını dökmeye, Yenilenmeye Peki suç hangisinde Zaman mı, Ağaç