toprak

Garip – Şiir

1

Başı boran karlı dağın,

Ardına aşanı yoktur.

Benim göynüm arsız olmuş,

Canı yok cânânı yoktur.

 

Garip durma yola düşek,

Dünyâlemi bir son görek.

Dilim varmaz halim yaman,

Tabutsuz topraksız ölek.

 

Ecel çal kapımı yeter!

Günü gelen ömür biter.

Tez gelmişim bu dünyaya,

Tez giderim bana yeter.

 

Mezar taşım uzun ince,

Hiç ağladım sevmeyince.

Gözüm çifte damlar oldu,

O gonca gülü görünce.

 

Kara toprak nice güzel,

Bana olsun hoyrat gazel.

Dost aradım varamadım,

Gayrı sen ara dur güzel.

Tıbbiyeden arttırdığım enerjimle kahve üzerine okuyup araştırıyorum. Kendi günümde kendi saatimde de sizlerle paylaşıyorum. Korkmayın sadece bilgi sunmuyorum. Boşluklara sohbet-muhabbet serpiştiriyorum. Katılımlarınızdan ziyadesiyle memnun olurum. Ayrıca merak ederseniz, sosyal medyanın bol fotoğraf paylaşılan malum mecrasında “zmbaykara” hesabında vakit öldürüyorum. Suç ortağı olmak isteyenleri beklerim.

1 Comment

  1. Eğer “Garip” işbu platformda şiir olarak paylaşılmamış olsaydı ve ben herhangi bir yerde okusaydım, Doğu’nun kıymetli yörelerinden birine ait kadim bir türkünün sözleri zannederdim. Şiiri daha da garip hâle getirmek için mahir ellerde bestelenmesini arzu ederim doğrusu. Ellerinize sağlık, klavyenize toz düşmesin!

Yorum bırakın

Your email address will not be published.

Edebiyat Kategorisinde Son Yazılar

Tırtılın Rüyası

Küçük tırtılın bir hayali vardı. Kelebek olma hayali vardı. Bu hayal geldiğinde, bir gün sürecek olsa

Sözüm Ona

Sebep-sonuç ilişkisi, aradığım fikir bu, Çıkar olmuş hepsinin, sebebi de Şu! Gözü bulanmış yaratıklar, hem kindar

Bir Hak Ediş

Biraz yorgunum, kavgaları birikiyor insanın! Her uzvundan ayrı ayrı taşıyor acısı zamanla! Yaşımdan yorgun, yaşımdan telaşlıyım bugünlerde!

Acıya Dair

Nasıl acı çekilir? Herkesin farklı bir duruşu var içinde kopan parçalara. Kimisi bağırır çağırır, acı çekmeyi